DRAMA w/ น้องชาย

วันศุกร์ที่ผ่านมานี้ทะเลาะกับน้องชายมาล่ะ
ก็เลยเป็นเหตุให้มาม่าในวันนี้

.
.
.

"พี่ต้องเสียสละให้น้อง"

ด้วยความที่เราเป็นพี่ พี่ ที่ต้องเสียสละให้น้อง

ณ จุดๆนี้

ความเป็นผู้ใหญ่ และความมีเหตุผลฉันก็คิดว่าฉันมีมากพอนะ
แต่ไอ้น้องชายนี่สิ
ถูกแม่เลี้ยงแบบตามใจจนเกินไปแล้ว

แล้วไงล่ะ

มันก็เลยเป็นอย่างนี้ไง

คนนึงพูดด้วยเหตุผล + คนนึงพูดด้วยอารมณ์ = มาม่าบ้านแตก!

คือ.. อย่างน้อยตอนกูอายุ 14 น่ะ
กูไม่เคยเป็นอย่างนี้นะ กูมั่นใจ 1000% เหอะ

ก็ไม่ใช้่ว่ากูเป็นเด็กดีเลิศประเสริฐศรีมหาอภิชาติบุตรดีล้นฟ้าหรอกนะ
แต่

ตอนอายุ 14 ผลการเรียนกูไม่ดิ่งเหว
ตอนอายุ 14 กูช่วยเฝ้าบ้าน
ตอนอายุ 14 กูช่วยงานบ้าน
ตอนอายุ 14 กูช่วยดูแลน้องๆ
ตอนอายุ 14 กูดูแลพ่อแม่

และ

ตอนอายุ 14 กูเลิกเอาแต่ใจตัวเองแล้ว อะไรเป็นอะไรกูแยกแยะออก
ไม่มีหรอกว่า ถ้าแม่ไม่ซื้ออะนนี้ๆให้จะเครียด แล้วโวยวาย

การ์ตูนแม่งเป็นร้อยๆเล่ม เนนดรอย รึว่า CD/DVD/BD นี่กูก็เก็บจากเงินค่าขนมตัวเองไปซื้อทั้งนั้น
กูไม่ได้สร้างความลำบากให้พ่อแม่ !!!!

โอเคป๊ะ?

ถามว่า กูขอพ่อขอแม่ซื้อให้ได้มั้ย?
ได้.. และรู้ด้วยว่าต้องพูดยังไงถึงจะได้

แต่ !

กูมีสามัญสำนึกในการเป็นลูกที่ดีไงมึง กูเลยไม่เอ่ยปากขอ..

.
.
.

กูยอม..
ยอมมาตลอด...
เพื่อพี่ เพื่อน้อง.....

กูพยายามทำตัวเป็นคนดี เพื่อชดเชยกับคำสบถด่าในใจกู
แต่ไม่รู้มันจะทดแทนกันได้รึเปล่ากูก็ไม่รู้

ตั้งแต่เด็ก จนถึงตอนนี้
ถามว่าเคยได้สิ่งของรูปธรรมอะไรที่เป็นของตัวเองบ้างมั้ย?
แทบจะไม่มี..

ยกตัวอย่างง่ายๆแค่เรื่อง "อุปกรณ์ IT"

ของขงของขวัญอะไร ขอไปกี่ปีๆก็ไม่เคยจะได้

พ่อ ซื้อคอมพิวเตอร์ให้ พี่..... ฉันก็ใช้ต่อจากพี่
แม่ ซื้อโน๊ตบุ๊คให้ พี่..... ฉันก็ใช้ต่อจากพี่
แม่ ซื้อโทรศัพท์สมาร์ทโฟนให้ พี่..... ในขณะที่ฉันใช้เครื่องเก่ารุ่นตกไม่แตก
พ่อ ซื้อคอมพิวเตอร์ให้แก..... แกก็แทบจะไม่ให้ฉันแตะ
แม่ ซื้อโทรศัพท์สมาร์ทโฟนให้แก..... ในขณะที่ฉันใช่โทรศัพท์เครื่องเดิม
แม่ ซื้อไอแพดให้แก..... ฉันไม่เห็นแกใช้ และแกก็ยึดโน๊ตบุ๊คฉันไป ฉันก็เลยยึดไอแพดจากแก
ฟังดูมันก็ฟังขึ้นไม่ใช่หรอ?

ถามว่าไม่ได้แล้วทำไมไม่ทวง?
ก็ถ้าบ้านเรามันมีฐานะดี และตอนนั้นมันไม่มีปัญหาทางการเงินกูก็จะเอ่ยขอไปอยู่หรอก

.
.
.

ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้

ตอนเด็กๆที่มีเจ้าหนี้มาคอยด่าคอยว่าคอยทวงหนี้ทุกเช้าก่อนกูไปโรงเรียนน่ะ
แกคงจะจำไม่ได้หรอก เพราะแกยังเด็กมากๆ
แต่มันก็ฝังลึกในใจฉันมาจนถึงทุกวันนี้

ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้..

ตอนที่ครอบครัวเราทะเลาะ แตกแยกกัน
พยายามทำเป็นไม่เห็นไม่รับรู้ ทำตัวปกติ
แต่มันก็ยังไม่ลบออกไปจากใจ


ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้..

บ้านที่เคยหลับนอนโดนทุบหายไปต่อหน้าต่อตา
ต้องมีน้ำตาทุกครั้งที่ผ่านถนนเส้นนั้น
ก็ใช้เวลาทำใจเป็นเดือนอยู่เหมือนกัน


ตอนนี้อะไรๆมันจะดีขึ้นมาหน่อยและ ฉันก็แฮปปี้นะ

แต่ตอนนี้สิ่งที่กวนใจฉันมากที่สุด
คือ เรื่องโรงเรียน และ มหาลัย

สมองอย่างฉันนี่ใช่ว่าจะเดินไปมหาลัยไหนแล้วเขาจะอ้าแขนรับนะ
ทุกๆวันนี้ยังตัดสินใจเลือกคณะไม่ได้เลย
แค่นี้ก็เครียดพออยู่แล้ว
นี่การบ้านเยอะหิบหายตายโหง
ปั่นแทบจะไม่ทันอยู่แล้วเนี้ย

ยังมาถูกแก ลบงาน ออกไปอีก
เป็นเหตุให้ฉันต้องเสียเวลาทำงานใหม่โดยใช่เรื่องอีก!!

ฉันจำประโยคนี้ได้นะ แกพูดไว้วันศุกร์
แกบอกว่า...

"แกโตแล้ว แกรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่"

แล้วนี่คือการกระทำของคนที่รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่อย่างนั้นหรอ!?

เออ.. อยุ่หอมันอึดอัด อยู่หอมันเครียด อยู่หอมันไม่เหมือนอยู่บ้าน

ฉันไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง
กฉันไม่เคยเป็นเด็กหอ

แต่แกอย่ามาโทษคนอื่นนะ
ที่แกต้องไปอยู่ที่นั่น นั่นก็เพราะแกทำตัวของแกเองไม่ใช่หรอ!?

ผลการเรียนของแกตอนประถมต้นๆก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไรนี่
ตั่งแต่มาติดเกม เกรดแกก็ตกฮูบ ดิ่งลงเหว
แกสอบเข้ามัธยมต้นโรงเรียนรัฐไม่ติด
แต่ก็เลยต้องวิ่งหาที่เรียนให้แก จนได้โรงเรียนเอกชน
แต่ข้อแม้คือแกต้องอยู่หอ
มันก็สมควรมั้ยล่ะ?
ถ้าให้อยู่แบบไป-กลับ เกรดแกคงฝังรากกับดิน ฉุดไม่ขึ้นแน่

ทั้งหมดนี้มันไม่ใช่ความผิดฉัน ความผิดเพื่อน รึความผิดแม่
แกทำตัวของแกเองทั้งนั้น

ถามว่าที่ฉันอ่านการ์ตูน-ดูการ์ตูนทุกวันนี้
จะมาสั่งสอนอะไรคนอื่นเขาได้
ก็เวลาฉันส่งงาน เวลาฉันสอบ ฉันก็ไม่ดิ่งเหวละกันล่ะ

โคตรแม่ง!

ตอนอยู่บ้านแม่งกูก็ดูแล
ข้าวที่แกกินน่นฉันก็ทำให้กิน ไม่เคยสำนึกบุญคุญพี่แกเลยใช่มั้ย?

.
.
.

ฉันขอแกอย่างเดียวเหอะนะ
ช่วยรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นบ้าง
ไม่ใช่ว่าคนอื่นคิดไม่เหมือนกับตัวเองแล้วจะพาลปิดปั้นไปซะหมด


.
.
.

ถึงฉันจะบ่นๆว่าฉันเกลียดแก นั่นก็คือ ฉันเกลียด นิสัย แก
แต่ในฐานะพี่ ในฐานะคนในครอบครัว ฉันก็รักแกเพราะแกเป็น น้องชาย ฉัน

แกอย่าทำให้ฉันเกลียดแกไปมากกว่านี้เลย

ขอร้อง

.
.
.

ช่วยโตเป็นผู้ใหญ่ซักที

ความคิดเห็น

ข้อความส่วนตัว

ma.profile

Piche.Wa

Author:Piche.Wa
【ピシェー★ワー】
女・18才・UD,Thailand・TH.JP.ENG語
//รั่ว เปื่อย หน่อง ฟลัดด!!
*ปล่อยบล็อคร้าง
。・°°・(>_<)・°°・。
よろしくね~♪

add me FRIEND !

เพิ่มผู้ใช้นี้เป็นเพื่อน

browse... ?
last post.
links