ピシェー★ワー

สูนนนนนน!
มันคิดว่ามันเป็นใคร วิเศษวิโสมาจากไหนยะ!!?
เพราะเป็นน้อง ฉันถึงยอมให้หรอกนะ!
ถ้าไม่งั้นมึงโดนกูจิกด่าตบตีทึ้งหัวแม่งแล้วว!!

ฮึ่ยยยยย*


อะไรๆก็ได้มาตลอด
พอมีอะไรขัดใจแม่งก็ทำตัวง๊องแง๊งเป็นเด็กน้อย!
โตเป็นควายแล้ว
ชานบ้งงานบ้าน ดูแลพ่อดูแลแม่ แม่งก็ไม่ทำ
ถ้าไมไปจิกให้ทำก็ไม่เคยคิดได้หรอก!

รู้มั้ยกูพยายามขนาดไหนที่จะดีกับมึงน่ะฮะ!!?

หลังจากเวลากูทะเลาะกับมึงร้อยแปดพันเก้ารอบนี่
กูก็พยายามปล่อยวาง พยายามลืม แล้วก็ทำดีกับมึงตลอด ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
รู้มั้ยว่ามันยากขนาดไหน!!?

เพราะมีสายเลือดเดียวกัน เพราะเห็นแก่แม่ เหอะ!!
โวร้ยยยยยยยยย!!!

ทำไแกต้องมาทำให้ฉันสติแตกด้วยฟระ!!?

กูแ่งกำลังจะทำการบ้านอยู่ละ
มึงแม่งทำกูหมดอารมณ์ทำงานหมด!

นอนแม่มมมม!!!

ครูสุภามีแพลนให้พูดสปีด แต่สงสัยงานนางคงล่มแล้วล่ะ w
แต่งไม่ค่อยดีเท่าไหร่เบย
รีแต่งส่งครู

よくないてもアップしたい～ wwww




ーーーーーーーーーーーーーーーー


スピーチ

始めまして、私はピチャーニットともうします。
3年生の日本語プログラムのウドーンピッタヤヌクーン校です。
今日は「友達」をスピーチします。

私は友だちがたくさんあります。
ウドンピッタヤーヌクーン校が入れて、新しい人が知っています。
私は信じる人が会った。中学生の時、私たちのグループの名前は「C・PLUS」といます。高校生になった、新しいメンバーが入って、グループの名前名前がチェンジして「นิวาศสถาน」といます。
私のクルップの皆さんがおもしろくて、やさしくて、いい人です。
皆さんといっしょに勉強したり、ご飯を食べたり、歌ったり、すごく楽しかった。
みんな、えいえんにぜったい忘れられないです。
ウドンピッタヤーヌクーン校にありがとうございました。

ทำของปัจฉิมไปตั้งเกือบ 300 ชิ้น
เกือบแจกไม่หมดแหน่ะ.. โอรกกก ก ก. !!!!!!!!
///นอนตาย

เห็นหนูเงียบๆ แต่ของปัจฉิมหนูหมดเกลี้ยงนะคะ !
อิอิ
☆～（ゝ。∂）

ได้ของกลับมาเยอะแยะเบย
ถ้านับไม่พลาดก็ประมาณ 150 ชิ้นได้



ครึ่งนึงที่ไม่ได้ของกลับนี่คือ ของเขาหมด เอาไปแลกไม่ทัน
เออะ............

เสียดายที่สุดคือ
1. ลืมเอาตุ๊กตาให้แฝด
2. ทำของปัจฉิมให้เพื่อนไม่เสร็จ
3. ได้ของปัจฉิมเพื่อนสนิทไม่ครบ
4. ไม่ได้ถ่ายรูปรวมนิวาศ

＿|￣|○ ・・・

เรื่องมันเศร้าาา~

แล้วก็แอบได้ถ่ายรูปรวมเบาๆ 2-3 ช็อต
แอบเสียดายที่ตัวเองเอาของออกก่อน เลยเป็นโล่งๆ ใม่รกเหมือนคนอื่นเบยย~

#ซิกซิก (；w；)

วิชา ญี่ปุ่น-หลัก
พอดีเรียนเล่ม あきこと友だち６
แล้วมีนิทานเรื่อง したきりすずめ ล่ะ
ครูก็เลยสั่งให้ทำเรื่องนี้เป็นนิทานเล่มเล็ก

ก็เป็นงานกลุ่มอะแหละนะ
แต่แน่นอนว่าแกนนำ-แกนหลักในการดำเนินงานต้องเป็นกูอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

เหอะๆๆ
(●￣▽￣●；)ゞ ////ปาดเหงื่อ

ครูสั่งงานสัปดาห์แรกผ่านไป... ยังไม่ทำ
สัปดาห์ที่สองผ่านไป... ก็ยังไม่ทำอีก
พอสัปดาห์ที่สาม เห็นเพื่อนกลุ่มอื่นใกล้เสร็จแล้ว เลยเริ่มทำ #ว้อท

ก็ปั่นๆๆ อดหลับอดนอนปั่น .....หืมม?

เบ็ดเสร็จแล้ว ใช้เวลาในการทำรวม 4 วัน

คลอดออดมาเป็นรูปล่างฉะนี้แล

PS. เราไม่ได้ออกแบบตัวละครเองซะหมดหรอกนะ
ก็เปิด google หาข้อมูล แล้วก็เลียนแบบเขามาบ้างอะ

.
.
.





cover


Page 1


Page 2


Page 3


Page 4


Page 5


Page 6


Page 7



.
.
.

ตอนแรกก็ไม่กะว่ามันจะเวอร์ขนาดนี้หรอก
แต่เพื่อนสาวนามสมมุติ งุ้งงิ้ง บอกว่า
อยากได้งานเริศๆ เวอร์ๆ! เอาระบบฆ่างานเพื่อนกลุ่มอื่นไปเลย!!

ขอมากูก็จัดไป! wwww
///ไม่ดงไม่ดูสุขภาพตัวเองเล๊ยยย~

ไม่หรอก..
ด้วยความที่อยู่แผนญีปุ่นมา 3 ปีแล้ว
แต่ไม่มีผลงานไว้อวดรุ่นน้องเลยไง

ก็อยากให้ครูได้ยืดกับรุ่นเราบ้าง
สงสารเพิ่น
มีแต่เรื่องปวดหัวๆให้เพิ่นบ่น
รุ่นหนูกึไม่ได้แค่มีดีแต่เรื่องเห้ๆหรอกนะคะครู!

สต๊อปปุ!
อย่ามากไปกว่านี้นะฉัน!!
เดี๋ยวเข้าเรื่อง ดราม่า แล้วจะยุ่ง

////เสียวหัวหลุด!



เอาเป็นว่าจบเท่านี้ละกัน

またね～


////พูดเหมือนกับว่าบล็อคนี้มีคนเข้ามาอ่านงั้นแหละ wwwww

เป็นคนชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็กแล้ว
โดยเฉพาะเพลงการ์ตูนญี่ปุ่น..
เป็นอะไรที่ร้องแล้วฟินนนนมาก! w

คิดมาตั้งแต่ตอนอยู่ม.ต้นว่า
'อยากเข้าวงประสานเสียงโรงเรียน'
แต่มาค้นพบว่าตัวเองร้องเพลงเห้มาก แถมร้องได้แต่เพลงการ์ตูนญี่ปุ่น
ก็เลยเป็นระบบ อย่าเข้าไปสร้างความเดือดร้อนให้เขาเลย...

ตอนม.3 มันมีชุมนุมอะไรเนี่ย เกี่ยวกับร้องเพลง
ก็ไปสมัครดู แล้วครูก็ชิวๆ ปล่อยเด็กร้องเพลงเล่นตามสบาย ก็ดีนะ แล้วก็โชคดีได้เพื่อนสไตล์ใกล้เคียงกัน เลยพออยู่กันได้
แต่เทอม 2 ครูแกก็เกษียร (เขียนไงวะคำนี้)
ทุกคนก็เลยแยกย้ายกันไป

แต่ก่อนที่โรงเรียนจะมี ประกวดร้องเพลงวัน Christmas ก็ได้เข้าร่วมแข่งด้วย ได้ที่ 3 ก็เริศอยู่
เพราะไม่คิดว่าจะได้รางวัลด้วยซ้ำ wwww

จากตอนนั้นก็ฝึกเพลงฝรั่งเยอะขึ้นๆ กะว่าเดี๋ยวขึ้นม.ปลายแล้วจะลงอีก

พอขึ้นม.ปลาย พอดีมันมีชุมนุม 'ประสานเสียง'
แต่เพื่อนบอกว่ามันเต็มแล้ว
เลยไม่ได้เข้า

ก็เลยตั้งชุมนุมของตัวเองขึ้นมา
เป็นชุมนุมร้องเพลงนี่ล่ะ

แต่โครงการก็่ fail ล้มไม่เป็นท่า
มีแต่ใครไม่รู้มาอยู่ชุมนุมด้วย
แถมยังไม่ค่อยให้ความร่วมมืออีก

พูดถึงแล้วก็เศร้าใจ
พอจบปีก็ลาขาดกันไป เลิกๆๆ

แถมประกวดร้องเพลงวัน Christmas ก็ยกเลิกไปซะงั้น
ไอ้เราล่ะรอเก้อเลยเหอะ

เซ็งงๆๆ
ไม่มีชุมนุม ไม่มีเวที ให้โชว์ฝีมือ ... กูไม่ร้องแม่มละ!!

แต่เมื่อเร็วๆนี้ก็ได้ดูการ์ตูนเรื่องนึง
TARITARI
เป็นเรื่องเกี่ยวกับวงประสานเสียง
ก็เลยรู้สึกเสียดายมากที่ไม่ได้มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมที่ตัวเองอยากเข้า

ซิกซิก
T3T' ชีวิตกูแม่มรันทด~

และเรื่องสุดท้าย..
นักเรียน ม.6 ทุกปีต้องร้องเพลงประสานเสียง แข่งกันทั้งสายชั้น เหมือนเป็นธรรมเนียมไปแล้ว

เป็นโอกาสอันดีที่จะได้แสดงความสามารถที่แท้จริงของเราให้โลกรู้แล้ว~ !!!!
☆*:.｡. o(≧▽≦)o .｡.:*☆
//////ล้อเล่นน

แต่สาวๆในห้องแม่งก็แตกคอกันอยู่
อีกทั้งพวกที่ไม่มีความรับผิดชอบ..

ก็รวมห้องซ้อมได้อยู่ 4-5 วันแล้วก็โต๋เต๋ๆ เลิกซ้อม จนถึงทุกวันนี้

ค๊ตแมร่มมม!
ถ้าร้องเดี๋ยวได้กูร้องแล้ว!
ครูแม่งตั้งกฎให้ร้องทั้งห้องอีก.... อืมมมม

เออะ!
หนูไม่เอาคะแนนแม่มก็ได้ค่ะ!!




.
.
.

พล่ามๆๆๆๆๆๆ

เพื่อนในห้องมาอ่านคึสิเครียดให้กูอีกซ้าาา~
（；￣ェ￣）*